روزنوشتهای آخرین رئیس جمهور

به خدا قسم سه سال و یک ماه گذشت و تنها یازده ماه مانده است. به تمام مقدساتمان قسم که مملکت در خطر است. چهار سال دیگر ریاست جمهوری این جریان یعنی نابودی کشور، یعنی فقر، تورم، جنگ، بی آبرویی، پسرفت جبران ناپذیر و هزار و یک چیز دیگر.

در این سه سال چه کرده ایم؟ جز این است که تنها دور هم جمع شده ایم و از دولت بد گفته ایم و دلمان خنک شده است و رفته ایم؟ جز این است که اس ام اس های مربوط به دولت را برای هم ارسال کرده ایم و با خانواده از ته دل خندیده ایم؟ جز این است که مطالبی تند و آتشین در روزنامه ها و اینترنت نوشته ایم و چندین نفر تحسینمان کرده اند و فکر کرده ایم وظیفه مان را انجام داده ایم؟

هروقت سر بحث هم باز می شود می گوییم رسانه نداریم. رسانه داشته باشیم که چه؟ که باز هم در آن عقده گشایی و غرغر راه بیندازیم؟ مگر وقتی رسانه در اختیارمان قرار داده می شود چه می کنیم؟ مگر کروبی به تلویزیون رفت جز غر زدن سر دولت و تمسخر کاری کرد؟ مگر مهندس عبدالعلی زاده جز اینکه بگوید این دولت بد است و برنامه ندارد و طرحهایش خنده دار است فایده ای داشت؟

در جلساتمان چه کار می کنیم؟ دور هم جمع می شویم و می گوییم دولت این کار غلط را کرد و آن طرح اشتباه را اجرا کرد.

آقا جان! این دولت بد است، افتضاح است، به درد نمی خورد، اگر همه مردم ندانند ما که می دانیم. چه دلیلی دارد دور هم جمع شویم و بارها و بارها سعی بر اثبات آن داشته باشیم؟

دولت بد است! ما چطور؟ ما چه هستیم؟ ما چه چیزی برای عرضه داریم؟ رقیب حداقل چهار گزینه مطرح دارد و ما بر سر یک گزینه که خود بارها و بارها گفته است که نمی آید درجا می زنیم. یا باید خاتمی را راضی کنیم یا روی شخصیت دیگری کار کنیم.

شورای شهر دوم، مجلس هفتم، ریاست جمهوری نهم، شورای شهر سوم، مجلس هشتم، ۵ انتخابات را به شکل خجالت آوری واگذار کردیم. اگر این یکی را هم واگذار کنیم فاتحه اصلاحات خوانده است. اصلاحات به کنار، فاتحه نظام و مملکت هم خوانده است. آستانه تحمل مردم و سازمانهای بین المللی هم حدی دارد. آنها نمی توانند فقط با دور هم جمع شدن عقده گشایی کنند و همه چیز را فراموش کنند و بروند.

بیایید به جای اینهمه وقتی که برای انتقاد بی فایده از دولت می گذاریم کاری برای خودمان بکنیم تا باز هم زمان انتخابات بی برنامه نباشیم. باز هم شرممان نیاید که پایمان را از میدان ولیعصر پایینتر بگذاریم. خیلی عقبیم، خیلی…

لا لا لا لا دیگه بسه گل لاله، بهار سرخ امسال مثل هر ساله

باشد تا بعد…